از نگاه یک پنجره
اول هرماه به روزم
چرا کسی به داد این خیابان نمی رسد
که تا با درختی رابطه اش قطع مي شود
استخوان هایش تير مي كشند ؟!
چرا کسی فکر نمی کند
گل ها از نبود کدام رنگ خشکشان زده است
و مداد های آبی آسمان
در برخورد با بال بزرگ کدام پرنده شکسته اند
- این همه پرنده ي مرده
چرا منطق آسمان را به هم مي ريزند ؟!-
حس می کنم
زمین بی جهت می چرخد
آدم ها
سیاهی شهرشان را
فقط با تعطیلی ساعت کاری می شناسند
حس می کنم
میله ها دهانم را بسته اند
و صدایم از چشم هایم می زند بیرون
- نکند
امروز
هراتفاقي
از چشم های من
.
.
بيفتد -
امروز
كه با رفتن برق چشم هايتان هم
ر
ترسی به خانه ا نمی دهيد
ا
ه
من تنها در گلوی گنجشکی جیغ مي كشم
که در چشم هایی شیشه ای
به خودش پناه برده است !
- كسي به پای دادِ فردا نمي رسد –
و
دوستانی که آدرس جدید وبلاگ «سیدمهدی موسوی »عزیز را می خواستید :
صاحب مجموعه شعر های